Uit het leven van Robbert Benenbroeck

Remco en ik waren in de zomer van 1996 twee weken onafscheidelijk. Zodra mijn ouders onze tent naast hun plek hadden geplaatst, vroeg hij of ik mee ging voetballen. We waren de enige jongens van rond

Remco en ik waren in de zomer van 1996 twee weken onafscheidelijk. Zodra mijn ouders onze tent naast hun plek hadden geplaatst, vroeg hij of ik mee ging voetballen. We waren de enige jongens van rond de veertien jaar.

Dagen brachten we door op het gele gras van het voetbalveldje en bij de kantine. De eerste uren trapten we nog tegen een bal, dan bij een van de twee lunchen en daarna hangen bij de kantine. Elke dag één ijsje. Althans, dat zeiden we onze ouders. We aten er altijd meer van het zakgeld dat we stiekem hadden meegenomen.

We keken naar de meisjes van zestien en...

Uit het leven van Mia Modderman

Mia deed haar sjaal om. Het vroor, ook al was het officieel lente, en ze moest drie kilometer door de sneeuw fietsen. Over drie dagen was het vijf jaar geleden dat Mia door de politie gebeld werd en

Mia deed haar sjaal om. Het vroor, ook al was het officieel lente, en ze moest drie kilometer door de sneeuw fietsen.

Over drie dagen was het vijf jaar geleden dat Mia door de politie gebeld werd en in een diep donker hol viel. Het had tijd gekost de uitgang te vinden, eruit te kruipen. De eerste zon deed pijn, haar tranen bleven stromen en ze viel weer terug. Maar ze vond de uitgang steeds sneller, bleef korter binnen en als ze nu terugkeek, vond Mia dat ze het in de tussentijd best goed voor elkaar had gekregen. Ze had weer iets van een leven.

Ze had Famke voor het eerst...

Uit het leven van Lidewij Flierman

Over de telefoon wilde Evert het niet uitmaken, dus Lidewij stond op, pakte een bijl uit de schuur van het studentenhuis en stapte op de fiets. Even terug naar gisteren. Lidewij stond te koken, Evert

Over de telefoon wilde Evert het niet uitmaken, dus Lidewij stond op, pakte een bijl uit de schuur van het studentenhuis en stapte op de fiets.

Even terug naar gisteren. Lidewij stond te koken, Evert moest nog iemand voor werk appen zei hij. Esther had haar telefoon bij Lidewij in de keuken laten liggen. Die lichtte op. Ze zag Everts naam op het scherm, maakte het eten af, dineerde samen met Evert en checkte toen hij weg was het berichtje. Een foto van een boom met een hart met Esther en Evert erin gekrast. Ze herkende de boom en wist wat er aan de andere kant stond.

De...

Uit het leven van Kaj Dankert

Het was feest en daarom durfde Kaj geen thee te bestellen. Maar voor bier vond hij het te vroeg en dus bestelde hij cola. Het werd Pepsi. Kaj baalde. Door de stress was hij vergeten te vragen wat ze

Het was feest en daarom durfde Kaj geen thee te bestellen. Maar voor bier vond hij het te vroeg en dus bestelde hij cola. Het werd Pepsi. Kaj baalde. Door de stress was hij vergeten te vragen wat ze schonken. Nu voelde hij zich nog ongemakkelijker. De mensen om hem heen spraken met de zachte g uit zijn jeugd, ook al was dit niet zijn stad.

Twee weken geleden scrolde Kaj door zijn spam. Hij zag de naam van een oud-klasgenoot als afzender en ‘Uitnodiging’ als onderwerp. “Vast nep,’ dacht Kaj en klikte er toch op. Als dit spam was, was het verdraaid goed gedaan. Hij herkende Tom, ook...

Uit het leven van Ferdy Kortenaar

Waar anderen graag zo veel mogelijk van de wereld wilden zien, koos Ferdy steeds een bekende bestemming. Op vakantie zette hij zijn tent op de campings uit zijn jeugd, stedentrips gingen altijd naar

Waar anderen graag zo veel mogelijk van de wereld wilden zien, koos Ferdy steeds een bekende bestemming. Op vakantie zette hij zijn tent op de campings uit zijn jeugd, stedentrips gingen altijd naar het Rome van zijn middelbareschoolreis. En als Ferdy er een dag tussenuit wilde, nam hij de trein naar Groningen, waar hij de eerste jaren van zijn jeugd had doorgebracht.
“Je kunt nooit alles op de wereld zien,” zei Ferdy, “dus leer ik liever een plek steeds beter kennen. Er is altijd wel iets nieuws te ontdekken. En de geest van een plek zit hem in de details, die je als toerist niet...

Uit het leven van Heleen te Rietstap

Heleen had besloten zich niet meer mee bezig te houden met dingen die haar niet aangingen. Dus toen ze op een dag thuiskwam en een meisje in de hoek van haar keuken zag zitten, warmde ze een maaltijd

Heleen had besloten zich niet meer mee bezig te houden met dingen die haar niet aangingen. Dus toen ze op een dag thuiskwam en een meisje in de hoek van haar keuken zag zitten, warmde ze een maaltijd in de magnetron op, ging ze op de bank zitten en zapte ze alle kanalen langs. Ze kwam uit bij een film, die eigenlijk tamelijk saai was, maar haar net genoeg bood om af te kijken. Na twee uur stond ze op, zag het meisje nog zitten en ging naar bed.

De volgende ochtend zat het meisje er nog steeds. Omdat ze recht tegenover Heleens vaste plek aan tafel zat, was het onmogelijk niet naar...

Uit het leven van Hugo Vanthekske.

Hugo Vanthekske. weigerde het zelfmoord te noemen, hij was gewoon opgehouden te leven. Tweemaal schudde Hugo zijn eerbiedwaardige hoofd en tweemaal schoven z’n eerbiedwaardige grauwe bakkebaarden

Hugo Vanthekske. weigerde het zelfmoord te noemen, hij was gewoon opgehouden te leven.

Tweemaal schudde Hugo zijn eerbiedwaardige hoofd en tweemaal schoven z’n eerbiedwaardige grauwe bakkebaarden heen en weer over zijn vest. ’t Klopte niet. Er had hierboven niks moeten zijn.

Door zijn verrekijker bekeek hij het leven onder hem. Het was drukker geworden, gejaagder. Iedereen deed zijn best zo veel mogelijk uit het leven te halen. Toen Hugo Vanthekske. nog leefde, keek hij al vol meelij naar die de stakkers. Er was niks anders dan het leven, daarna zou het over zijn. Waarom zou...

Uit het leven van Hole Emer

Hole wilde net in zijn droom de telefoon opnemen, toen hij wakker werd. Het scherm op zijn nachtkastje lichtte op. Het was een sms-je. Er stond geen naam bij, het nummer was afgeschermd. 30 min onder

Hole wilde net in zijn droom de telefoon opnemen, toen hij wakker werd. Het scherm op zijn nachtkastje lichtte op. Het was een sms-je. Er stond geen naam bij, het nummer was afgeschermd.

30 min onder noordpijler Blauwe Brug. Laatste kans.

Dit was eng. Hole stond op, schoof het gordijn een klein beetje opzij en keek recht in de koplampen van een auto die langzaam zijn huis voorbijreed. Dit is een rustige straat, dacht Hole, zo midden in de nacht komt hier normaal nooit iemand langs.

De wekkerradio leerde Hole dat hij zes minuten aan het twijfelen was wat hij...

Uit het leven van Evelijn de Brijer

De tranen maakten dat Evelijn de weg niet helder zag. Maar dat gaf niks. Ze kende de route uit haar hoofd en op dit tijdstip was er toch niemand op straat buiten enkele dronken studenten die of over

De tranen maakten dat Evelijn de weg niet helder zag. Maar dat gaf niks. Ze kende de route uit haar hoofd en op dit tijdstip was er toch niemand op straat buiten enkele dronken studenten die of over straat zwalkten of tegen de muur aan hingen. Die kon ze nog wel ontwijken.

Het was een van die weinige echt warme zomernachten, zo eentje waarin je gelukkig wilt zijn en die je zo lang mogelijk wilt rekken. Evelijn niet. Zij had het koud. Ze verweet zichzelf dat ze er weer ingetrapt was. Voor de hoeveelste keer gingen ze nu uit elkaar? De avond...

Uit het leven van Jikje Stroef

Iemand twitterde dat niet alleen ouders gelukkig werden van de geur van pasgeboren baby’s. Jikje las het en dacht: “Wat een open deur.” Ze stond op, deed haar jas aan, een sjaal om en een muts op en

Iemand twitterde dat niet alleen ouders gelukkig werden van de geur van pasgeboren baby’s. Jikje las het en dacht: “Wat een open deur.” Ze stond op, deed haar jas aan, een sjaal om en een muts op en stapte naar buiten.

Het was een wandeling van ongeveer tien minuten naar het consultatiebureau. Als er zeker weten geen ander verkeer was, had ze het met haar ogen dicht kunnen lopen, daarvan was ze overtuigd. Een keer per maand legde ze dit af, toch al een paar jaar.

De tijd ging snel. De eerste keer dat ze naar het consultatiebureau ging, was net nadat ze gehoord had dat ze...

Pagina's