Uit het leven van Lambèrt de Goedele

“Nu mogen jullie allemaal je vader of moeder in het water gooien om samen te watertrappelen! Met hun normale kleren aan!” Het was het einde van Liekes zwemexamen en ze rende naar haar ouders toe.

“Nu mogen jullie allemaal je vader of moeder in het water gooien om samen te watertrappelen! Met hun normale kleren aan!”

Het was het einde van Liekes zwemexamen en ze rende naar haar ouders toe. Lambèrt hoopte dat ze Monica zou kiezen, maar natuurlijk trok ze aan zijn arm.

“Papa, jij moest elke week aan de kant zitten, nu mag je mee!”

Haar vragende blik maakte hem week. Zo erg kon het niet meer zijn, dacht hij, en hij liet zich in het water vallen.

Zodra hij onder water kwam, raakte hij in paniek. Hij zou nooit op tijd...

Uit het leven van Emil van de Hazelhoeve

Emil van de Hazelhoeve had een eend gezien. Al een paar dagen. Die eend zat aan de rand van de vijver en stak af tegen de witte sneeuw. De eend had honger moeten hebben, het ijs was al dik genoeg om

Emil van de Hazelhoeve had een eend gezien. Al een paar dagen. Die eend zat aan de rand van de vijver en stak af tegen de witte sneeuw. De eend had honger moeten hebben, het ijs was al dik genoeg om op te schaatsen.

Emil gooide een stukje brood voor de eend in de sneeuw. Het duurde even, maar de eend ging staan, waggelde naar het brood en at het op. Emil zette twee passen naar achteren en gooide weer wat brood op de grond. De eend kwam weer naar voren, leek Emil even aan te kijken en schrokte het stukje snel naar binnen. Al gauw liep Emil in normaal tempo achteruit naar huis en...

Uit het leven van Akihiko Masayuki

Sommige mensen in zijn omgeving noemden het kunst, anderen een geestesziekte, voor Akihiko Masayuki was het zijn leven. Akihiko was geboren als Tijmen Moltmaker, maar net na zijn zevenendertigste

Sommige mensen in zijn omgeving noemden het kunst, anderen een geestesziekte, voor Akihiko Masayuki was het zijn leven.

Akihiko was geboren als Tijmen Moltmaker, maar net na zijn zevenendertigste verjaardag voelde hij dat dat leven erop zat. Hij had alles eruit gehaald wat erin zat, het kostte hem steeds meer moeite door te gaan. Hij zag geen toekomst meer voor Tijmen, alleen een grote, beangstigende zwarte leegte. Dromen had hij, zeker, maar ook de ervaring dat hij te slap was om ze waar te maken. Hij durfde het niet. Hij kon wel een succesverhaal verzinnen, maar zodra hij iets...

Uit het leven van Jefta van Beuningen

“Zodra ik harder dan tachtig rij, klinkt de auto raar.” “Geef me de sleutel maar, dan zal ik eens luisteren.” Ze geeft me een kop lauwe filterkoffie, neemt mijn sleutel aan en vertrekt. Door het raam

“Zodra ik harder dan tachtig rij, klinkt de auto raar.”

“Geef me de sleutel maar, dan zal ik eens luisteren.”

Ze geeft me een kop lauwe filterkoffie, neemt mijn sleutel aan en vertrekt. Door het raam zie ik dat zij net iets te hard de straat op rijdt, oplichtende remlampen bij de andere auto. Voor me ligt een stapel van de leesmap. Ik neem het bovenste tijdschrift en blader door de levens van mensen die ik eigenlijk niet wil kennen.

Ik haat mijn auto. Het is fijn dat ik ermee naar mijn werk kan, vrienden, familie. Mijn auto brengt me ergens. Maar ik weet er niks van en...

Uit het leven van Samer Molendijk

Het licht uit de lantarens streek neer op eeuwenoude muren. Alles binnen het licht kleurde Zuid-Europees geel. Wat in hoekjes of achter muurtjes zat, verdween in het donker. Het bestond niet meer. De

Het licht uit de lantarens streek neer op eeuwenoude muren. Alles binnen het licht kleurde Zuid-Europees geel. Wat in hoekjes of achter muurtjes zat, verdween in het donker. Het bestond niet meer.

De digitale klok van de apotheek gaf enkele seconden aan dat het net na negenen was, de andere seconden leerden dat het nog steeds dik in de dertig graden was. Samer droeg zijn jas over zijn arm. Hij was niet gewend zonder van huis te gaan. De zon had overdag alles verwarmd, maar de directe hitte was verdwenen. Samers shirt plakte een beetje, ook al had hij het pas net aan.

De...

Uit het leven van Jans Pet of Per Janken

Jans knipte de lichten rond de spiegel aan, ging op de stoel zitten en pakte zonder haar blik van haar spiegelbeeld af te wenden een elastiekje met haar rechterhand. Met haar linker trok ze haar haar

Jans knipte de lichten rond de spiegel aan, ging op de stoel zitten en pakte zonder haar blik van haar spiegelbeeld af te wenden een elastiekje met haar rechterhand. Met haar linker trok ze haar haar strak naar achteren en binnen een seconde had ze een paardenstaart.

Ze maakte haar ogen op. Het liefst zou ze zich niet opmaken, maar dan moest ze naakt de straat op. Dan zou iedereen zien wie ze echt was. Met elke veeg had ze het idee zichzelf een beetje uit te gummen.

Na haar ogen volgden haar wangen, waarna Jans afsloot met haar lippen. Net toen ze opstond, zag ze iets. Ze...

Uit het leven van Jerôme Clacusse

Er snijdt een gure wind in Jerômes gezicht. Hij probeert de rits van zijn jas nog een stukje hoger te trekken, zijn kin duikt achter zijn sjaal. In het licht van de lantarenpaal ziet hij een waas aan

Er snijdt een gure wind in Jerômes gezicht. Hij probeert de rits van zijn jas nog een stukje hoger te trekken, zijn kin duikt achter zijn sjaal. In het licht van de lantarenpaal ziet hij een waas aan regen vallen. Zijn oren zijn nat en pijnlijk koud.

Het is begin december, de avond is net begonnen. Jerôme ziet in de verte een man met een hond het park in gaan, licht op de hoek van de straat kondigt een auto aan. Verder is het stil in de wijk. De hele dag zat Jerôme in zijn huis, onrustig. Af en toe liep hij naar het raam in de hoop dat hij de tijd kon versnellen, dat zijn ongeduld...

Uit het leven van Jamie Naye

De zon stond hoog aan de lucht, er was een hittegolf. Twee uur geleden kreeg Jamie een appje waarin Karin het uitmaakte. Het was niet onverwacht, toch was hij lamgeslagen. Hij probeerde een antwoord

De zon stond hoog aan de lucht, er was een hittegolf. Twee uur geleden kreeg Jamie een appje waarin Karin het uitmaakte. Het was niet onverwacht, toch was hij lamgeslagen. Hij probeerde een antwoord proberen te typen, maar het lukte niet. Ze had de hele tijd ‘Aan het typen…’ op haar scherm moeten zien. Hij hoopte dat ze steeds met bonkend hart op zijn reactie had gewacht.

Na een hele poos was Jamie opgestaan, naar zijn schuur gelopen en had hij zijn schop gepakt. Aan zijn droge keel, kletsnatte shirt en vermoeide armen kon hij voelen dat het eigenlijk te warm was. Maar hij kon niks...

Uit het leven van Auke Contraire

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de dubbeldekker zou gaan zitten.

Het werd boven. Iedere tree bonkte de koffer, achter Auke groeide de rij mensen. Even gleed de koffer uit zijn handen tegen de enkels van de man achter hem. “Sorry,” mompelde Auke terwijl hij oogcontact vermeed en met extra onhandigheid zijn koffer naar boven sleepte.

In de coupé zag hij twee lege plekken. Terwijl hij twijfelde, schoot de man achter hem...

Uit het leven van Ronnie Prosper

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.
“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te triomfantelijk bij.

Nu staat Ronnie voor de spiegel. In het felle licht ziet hij al zijn poriën, rimpels en slaapvouwen. Hij ziet zelf ook wel dat hij geen twintig meer is, maar vraagt zich af of het toen veel beter was.

Dan pakt Ronnie een pincet en buigt zijn baard tot vlak bij het glas. Hij ziet inderdaad een witte haar en trekt deze eruit. Met een vinger duwt hij tegen de bijna...

Pagina's