Uit het leven van Auke Contraire

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de dubbeldekker zou gaan zitten.

Het werd boven. Iedere tree bonkte de koffer, achter Auke groeide de rij mensen. Even gleed de koffer uit zijn handen tegen de enkels van de man achter hem. “Sorry,” mompelde Auke terwijl hij oogcontact vermeed en met extra onhandigheid zijn koffer naar boven sleepte.

In de coupé zag hij twee lege plekken. Terwijl hij twijfelde, schoot de man achter hem...

Uit het leven van Ronnie Prosper

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.
“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te triomfantelijk bij.

Nu staat Ronnie voor de spiegel. In het felle licht ziet hij al zijn poriën, rimpels en slaapvouwen. Hij ziet zelf ook wel dat hij geen twintig meer is, maar vraagt zich af of het toen veel beter was.

Dan pakt Ronnie een pincet en buigt zijn baard tot vlak bij het glas. Hij ziet inderdaad een witte haar en trekt deze eruit. Met een vinger duwt hij tegen de bijna...

Uit het leven van Millie van Mill

Het is aan het eind van de zomer, het zonlicht schijnt door het raam op mijn achterhoofd. Ik geef mijn zusje de fles. Aan hoe ik haar vasthoud, hoe ik de fles vasthoud en hoe ik op de bank zit kan ik

Het is aan het eind van de zomer, het zonlicht schijnt door het raam op mijn achterhoofd. Ik geef mijn zusje de fles. Aan hoe ik haar vasthoud, hoe ik de fles vasthoud en hoe ik op de bank zit kan ik zien dat ik het spannend vind.

Ik hou van deze zwartwitfoto. Doordat de kleur ontbreekt en de foto niet superscherp is, is het alsof ik niet alles kan zien. Ik mag dingen invullen. Ik hou van dingen invullen, het is net als lezen. Iemand anders heeft iets gemaakt, maar doordat je zelf het plaatje compleet moet maken, is het ook van jou.

Het moet een koudere dag zijn, ik draag een...

Uit het leven van Leonie Parie

Schreeuwende kinderen bij het zwembad, galmende ouders in het zithoekje: Leonie hoorde en zag alles, maar niks drong tot haar door. Pas toen Marjolein tegen haar arm tikte, herkende ze haar dochter.

Schreeuwende kinderen bij het zwembad, galmende ouders in het zithoekje: Leonie hoorde en zag alles, maar niks drong tot haar door. Pas toen Marjolein tegen haar arm tikte, herkende ze haar dochter.

Een moedervlekje in haar nek. Haar man had haar willen kussen, ze voelde hoe hij zich even inhield. Eerst zei Jeroen dat er niets was, later vertelde hij dat hij niks had willen zeggen omdat ze zich zorgen zou maken. Hij deed dat niet, de huisarts niet en ook de dermatoloog twijfelde niet, maar ze kon zich niet laten geruststellen. Dus had ze twee weken gelegen het vlekje laten weghalen...

Uit het leven van Doris Gilde

Buienradar gaf aan dat het een half uurtje droog zou zijn. Doris trok zijn jas aan en ging naar buiten. Hij was op bezoek bij zijn ouders, de sfeer was beklemmend. Hij moest eruit. Na twee straten

Buienradar gaf aan dat het een half uurtje droog zou zijn. Doris trok zijn jas aan en ging naar buiten. Hij was op bezoek bij zijn ouders, de sfeer was beklemmend. Hij moest eruit.

Na twee straten besefte Doris dat hij de weg naar de middelbare school liep. Na vijftien jaar zat het automatisme nog in hem. Hij passeerde zijn basisschool. Dezelfde gymbanken als doel op het voetbalveldje, hetzelfde klimrek en zelfs de tekeningen aan het raam leken op die uit zijn jeugd.

Raar om te weten dat je ouder bent, maar het niet te voelen. Doris liep door, langs het huis van Wouter....

Uit het leven van Lieke van 't Ronde

Na haar studie was Lieke in de winkel blijven hangen. Misschien was het zonde van haar opleiding, maar ze kon nu geen betere baan dan die als caissière bedenken. De rust in de winkel vlak voor

Na haar studie was Lieke in de winkel blijven hangen. Misschien was het zonde van haar opleiding, maar ze kon nu geen betere baan dan die als caissière bedenken. De rust in de winkel vlak voor openingstijd, de geur bij de bakkerij. De tijd die je voor de eerste klanten kon nemen, de rij die langzaam groeide, het tempo dat toenam. De invasie aan kinderen als de school net uit was. De mensen die de vergeten ingrediënten vlak voor etenstijd kwamen kopen en dan de gestaag afnemende drukte naar sluitingstijd, met uiteraard een kleine piek vijf minuten ervoor.

Ze hield van de diversiteit...

Uit het leven van Jaques Fleur d'Or

Het cellofaan knisperde harder dan de sneeuw waar Jacques op liep. Hij trok zijn handschoen even uit om het kaartje van de bos te halen. Bloeigarantie, zou dat ook in deze kou gelden? Het leek

Het cellofaan knisperde harder dan de sneeuw waar Jacques op liep. Hij trok zijn handschoen even uit om het kaartje van de bos te halen. Bloeigarantie, zou dat ook in deze kou gelden?

Het leek Jacques beter beschutte plekjes op te zoeken. De eerste bloem plaatste hij bij de bosjes van het trapveldje. Vandaag was er geen voetballende jeugd, de bloem zou niet vertrappeld worden.

Het was verse sneeuw, de bloemen bleven makkelijk staan. Jacques zette er eentje bij het speeltuintje, eentje bij de brug over de sloot, aan de andere kant van de sloot, bij het huis dat gebouwd werd....

Uit het leven van Abdel Fakimi

Abdels oom had patat gehaald. Veel te veel patat, zag Abdel, voor met zijn zessen. Maar wat gaf het. Ze aten patat! Net toen hij zijn eerste hap wilde nemen, maande oom Abdel en zijn neefjes te

Abdels oom had patat gehaald. Veel te veel patat, zag Abdel, voor met zijn zessen. Maar wat gaf het. Ze aten patat!

Net toen hij zijn eerste hap wilde nemen, maande oom Abdel en zijn neefjes te stoppen. “Voordat jullie gaan eten, wil ik even zeggen dat dit een wedstrijd is,” liet zijn oom weten en hij schepte iedereen nog twee scheppen patat op.

Een wedstrijd! De jongens wachtten vol spanning op wat oom nog meer te vertellen had.

“Wie het eerst zijn bord leeg heeft,” en hij schepte nog meer op, “krijgt een prijs. Een geheime prijs! Klaarvoordestartaf.”

Verrast...

Uit het leven van Saar van Someren

Toen Saar 's ochtends naar buiten keek, zag ze dat de tuin een zwembad geworden was. Op Buienradar was Nederland niet meer te zien, dus voorlopig zou het ook niet droger worden. Ze zuchtte en zei

Toen Saar 's ochtends naar buiten keek, zag ze dat de tuin een zwembad geworden was. Op Buienradar was Nederland niet meer te zien, dus voorlopig zou het ook niet droger worden. Ze zuchtte en zei tegen Marieke dat ze haar regenkleding aan moest trekken. Marieke protesteerde, ze wilde niet fietsen.

Saar zuchtte dieper. "Lieverd, als het regent wil, je nóóit fietsen. Maar je moet toch naar school." Ze keek toe terwijl Marieke woest worstelde met haar regenjas en regenbroek.

"Maar mama, we kunnen toch met de auto?"

"Die heeft papa toch..."

Terwijl Saar het zei,...

Uit het leven van Brenda Derkinderen

“Hi mam, met mij. Ik moet even wat vragen.” … “Ik was vandaag bij de dermatoloog.” … “Nee, alles is goed. Maar zij vroeg mij of ik mediterraans bloed heb.” … “Nou, omdat ik blijkbaar wat donkerder

“Hi mam, met mij. Ik moet even wat vragen.”

“Ik was vandaag bij de dermatoloog.”

“Nee, alles is goed. Maar zij vroeg mij of ik mediterraans bloed heb.”

“Nou, omdat ik blijkbaar wat donkerder oog.”

“Zelf denk ik niet zo veel. Maar toen ik laatst weer in Rome was, voelde ik me wel weer thuiskomen. Ik trek dat klimaat nogal goed.”

“Ik ben helemaal niet heetgebakerd! Oh, dat was een grapje. Haha. Leuk, hoor. Maar zeg eens, heb jij 38 jaar geleden een slippertje gehad met iemand uit Zuid-Europa?”

“Oh...

Pagina's