Uit het leven van Jefta van Beuningen

“Zodra ik harder dan tachtig rij, klinkt de auto raar.” “Geef me de sleutel maar, dan zal ik eens luisteren.” Ze geeft me een kop lauwe filterkoffie, neemt mijn sleutel aan en vertrekt. Door het raam

“Zodra ik harder dan tachtig rij, klinkt de auto raar.”

“Geef me de sleutel maar, dan zal ik eens luisteren.”

Ze geeft me een kop lauwe filterkoffie, neemt mijn sleutel aan en vertrekt. Door het raam zie ik dat zij net iets te hard de straat op rijdt, oplichtende remlampen bij de andere auto. Voor me ligt een stapel van de leesmap. Ik neem het bovenste tijdschrift en blader door de levens van mensen die ik eigenlijk niet wil kennen.

Ik haat mijn auto. Het is fijn dat ik ermee naar mijn werk kan, vrienden, familie. Mijn auto brengt me ergens. Maar ik weet er niks van en...

Uit het leven van Samer Molendijk

Het licht uit de lantarens streek neer op eeuwenoude muren. Alles binnen het licht kleurde Zuid-Europees geel. Wat in hoekjes of achter muurtjes zat, verdween in het donker. Het bestond niet meer. De

Het licht uit de lantarens streek neer op eeuwenoude muren. Alles binnen het licht kleurde Zuid-Europees geel. Wat in hoekjes of achter muurtjes zat, verdween in het donker. Het bestond niet meer.

De digitale klok van de apotheek gaf enkele seconden aan dat het net na negenen was, de andere seconden leerden dat het nog steeds dik in de dertig graden was. Samer droeg zijn jas over zijn arm. Hij was niet gewend zonder van huis te gaan. De zon had overdag alles verwarmd, maar de directe hitte was verdwenen. Samers shirt plakte een beetje, ook al had hij het pas net aan.

De...

Uit het leven van Jans Pet of Per Janken

Jans knipte de lichten rond de spiegel aan, ging op de stoel zitten en pakte zonder haar blik van haar spiegelbeeld af te wenden een elastiekje met haar rechterhand. Met haar linker trok ze haar haar

Jans knipte de lichten rond de spiegel aan, ging op de stoel zitten en pakte zonder haar blik van haar spiegelbeeld af te wenden een elastiekje met haar rechterhand. Met haar linker trok ze haar haar strak naar achteren en binnen een seconde had ze een paardenstaart.

Ze maakte haar ogen op. Het liefst zou ze zich niet opmaken, maar dan moest ze naakt de straat op. Dan zou iedereen zien wie ze echt was. Met elke veeg had ze het idee zichzelf een beetje uit te gummen.

Na haar ogen volgden haar wangen, waarna Jans afsloot met haar lippen. Net toen ze opstond, zag ze iets. Ze...

Uit het leven van Jerôme Clacusse

Er snijdt een gure wind in Jerômes gezicht. Hij probeert de rits van zijn jas nog een stukje hoger te trekken, zijn kin duikt achter zijn sjaal. In het licht van de lantarenpaal ziet hij een waas aan

Er snijdt een gure wind in Jerômes gezicht. Hij probeert de rits van zijn jas nog een stukje hoger te trekken, zijn kin duikt achter zijn sjaal. In het licht van de lantarenpaal ziet hij een waas aan regen vallen. Zijn oren zijn nat en pijnlijk koud.

Het is begin december, de avond is net begonnen. Jerôme ziet in de verte een man met een hond het park in gaan, licht op de hoek van de straat kondigt een auto aan. Verder is het stil in de wijk. De hele dag zat Jerôme in zijn huis, onrustig. Af en toe liep hij naar het raam in de hoop dat hij de tijd kon versnellen, dat zijn ongeduld...

Uit het leven van Jamie Naye

De zon stond hoog aan de lucht, er was een hittegolf. Twee uur geleden kreeg Jamie een appje waarin Karin het uitmaakte. Het was niet onverwacht, toch was hij lamgeslagen. Hij probeerde een antwoord

De zon stond hoog aan de lucht, er was een hittegolf. Twee uur geleden kreeg Jamie een appje waarin Karin het uitmaakte. Het was niet onverwacht, toch was hij lamgeslagen. Hij probeerde een antwoord proberen te typen, maar het lukte niet. Ze had de hele tijd ‘Aan het typen…’ op haar scherm moeten zien. Hij hoopte dat ze steeds met bonkend hart op zijn reactie had gewacht.

Na een hele poos was Jamie opgestaan, naar zijn schuur gelopen en had hij zijn schop gepakt. Aan zijn droge keel, kletsnatte shirt en vermoeide armen kon hij voelen dat het eigenlijk te warm was. Maar hij kon niks...

Uit het leven van Auke Contraire

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de

Auke wachtte keurig tot iedereen de trein verlaten had en haatte de passagiers die te vroeg naar binnen gingen. Hij trok zijn grote koffer de treeplank op en twijfelde of hij boven of onder in de dubbeldekker zou gaan zitten.

Het werd boven. Iedere tree bonkte de koffer, achter Auke groeide de rij mensen. Even gleed de koffer uit zijn handen tegen de enkels van de man achter hem. “Sorry,” mompelde Auke terwijl hij oogcontact vermeed en met extra onhandigheid zijn koffer naar boven sleepte.

In de coupé zag hij twee lege plekken. Terwijl hij twijfelde, schoot de man achter hem...

Uit het leven van Ronnie Prosper

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te

Gisteravond stopte Mirjam midden in een zin, bracht haar gezicht dicht bij Ronnies kin en trok er een haar uit. Ze hield hem voor zijn ogen.
“Je wordt grijs, ouwe.” Ze grijnsde er net iets te triomfantelijk bij.

Nu staat Ronnie voor de spiegel. In het felle licht ziet hij al zijn poriën, rimpels en slaapvouwen. Hij ziet zelf ook wel dat hij geen twintig meer is, maar vraagt zich af of het toen veel beter was.

Dan pakt Ronnie een pincet en buigt zijn baard tot vlak bij het glas. Hij ziet inderdaad een witte haar en trekt deze eruit. Met een vinger duwt hij tegen de bijna...

Uit het leven van Millie van Mill

Het is aan het eind van de zomer, het zonlicht schijnt door het raam op mijn achterhoofd. Ik geef mijn zusje de fles. Aan hoe ik haar vasthoud, hoe ik de fles vasthoud en hoe ik op de bank zit kan ik

Het is aan het eind van de zomer, het zonlicht schijnt door het raam op mijn achterhoofd. Ik geef mijn zusje de fles. Aan hoe ik haar vasthoud, hoe ik de fles vasthoud en hoe ik op de bank zit kan ik zien dat ik het spannend vind.

Ik hou van deze zwartwitfoto. Doordat de kleur ontbreekt en de foto niet superscherp is, is het alsof ik niet alles kan zien. Ik mag dingen invullen. Ik hou van dingen invullen, het is net als lezen. Iemand anders heeft iets gemaakt, maar doordat je zelf het plaatje compleet moet maken, is het ook van jou.

Het moet een koudere dag zijn, ik draag een...

Uit het leven van Leonie Parie

Schreeuwende kinderen bij het zwembad, galmende ouders in het zithoekje: Leonie hoorde en zag alles, maar niks drong tot haar door. Pas toen Marjolein tegen haar arm tikte, herkende ze haar dochter.

Schreeuwende kinderen bij het zwembad, galmende ouders in het zithoekje: Leonie hoorde en zag alles, maar niks drong tot haar door. Pas toen Marjolein tegen haar arm tikte, herkende ze haar dochter.

Een moedervlekje in haar nek. Haar man had haar willen kussen, ze voelde hoe hij zich even inhield. Eerst zei Jeroen dat er niets was, later vertelde hij dat hij niks had willen zeggen omdat ze zich zorgen zou maken. Hij deed dat niet, de huisarts niet en ook de dermatoloog twijfelde niet, maar ze kon zich niet laten geruststellen. Dus had ze twee weken gelegen het vlekje laten weghalen...

Uit het leven van Doris Gilde

Buienradar gaf aan dat het een half uurtje droog zou zijn. Doris trok zijn jas aan en ging naar buiten. Hij was op bezoek bij zijn ouders, de sfeer was beklemmend. Hij moest eruit. Na twee straten

Buienradar gaf aan dat het een half uurtje droog zou zijn. Doris trok zijn jas aan en ging naar buiten. Hij was op bezoek bij zijn ouders, de sfeer was beklemmend. Hij moest eruit.

Na twee straten besefte Doris dat hij de weg naar de middelbare school liep. Na vijftien jaar zat het automatisme nog in hem. Hij passeerde zijn basisschool. Dezelfde gymbanken als doel op het voetbalveldje, hetzelfde klimrek en zelfs de tekeningen aan het raam leken op die uit zijn jeugd.

Raar om te weten dat je ouder bent, maar het niet te voelen. Doris liep door, langs het huis van Wouter....

Pagina's