Uit het leven van Vincent Haai

Vincent wilde zijn wensen niet op zijn kinderen projecteren, maar wat vond hij het fijn als regelmatig de appels niet ver van de boom bleken te vallen. Het is toch net wat makkelijker juichen als je

Vincent wilde zijn wensen niet op zijn kinderen projecteren, maar wat vond hij het fijn als regelmatig de appels niet ver van de boom bleken te vallen. Het is toch net wat makkelijker juichen als je het spelletje zelf kent, je wordt automatisch trots als je kinderen op school in dezelfde vakken uitblinken en het is gewoon heerlijk om je jeugd te herbeleven en je kinderen steeds een paar stappen voor te zijn, omdat je weet wat er komen gaat.

Dus toen Marjolein een lezer bleek, ging Vincent met haar naar de bibliotheek en mocht ze elke twee weken in de stad een boek kopen. Want oh,...

Uit het leven van Isabel Boterbloem

Ze keek naar beneden. De rivier stond hoog. Het water was dichter bij de brug, maar het stroomde sneller. Als iemand ernaar vroeg, zei ze altijd dat ze het niemand aan kon raden, een doodgeboren

Ze keek naar beneden. De rivier stond hoog. Het water was dichter bij de brug, maar het stroomde sneller.

Als iemand ernaar vroeg, zei ze altijd dat ze het niemand aan kon raden, een doodgeboren tweelingzus. Vanwege haar glimlach dacht men dat ze een grap maakte, maar ze was bloedserieus.

Isabel was moe. Bij alles wat ze deed, was haar zus aanwezig. Het was nooit haar verjaardag, haar ouders herdachten de dood van haar zus. Toen zij naar de middelbare school ging, verzuchtten haar ouders hoe jammer het was dat ze niet samen konden gaan. Op haar achttiende verjaardag werden ze...

Uit het leven van Remmert Vinkenslag

Hij brengt zijn hoofd dicht bij de spiegel. Gisteren voor het slapen gaan was het nog maar een klein puntje, maar nu trekt het alle aandacht. Met zijn vinger raakt hij zijn neus aan. Gevoelig, erg

Hij brengt zijn hoofd dicht bij de spiegel. Gisteren voor het slapen gaan was het nog maar een klein puntje, maar nu trekt het alle aandacht. Met zijn vinger raakt hij zijn neus aan. Gevoelig, erg gevoelig.

Aan de aanzet, waar de huid strak staat, is het vuurrood. In het midden loopt het als een minivulkaan omhoog. Het rood is gelig wit door de inhoud die erdoorheen schimmert. Remmert is benieuwd hoe deze kleur als verf zou heten.

Voorzichtig zet Remmert de nagels van zijn wijsvingers aan de voet van de vulkaan. Een milliseconde houdt hij zijn adem in, zich voorbereidend op...

Uit het leven van Maud Molenaar

“Hoe lang mag een begrafenis eigenlijk duren? Hoe lang mag mijn begrafenis eigenlijk duren?” Terwijl Maud het volume van de autoradio opendraaide, opende ze haar telefoon. Haar ogen schoten heen en

“Hoe lang mag een begrafenis eigenlijk duren? Hoe lang mag mijn begrafenis eigenlijk duren?”

Terwijl Maud het volume van de autoradio opendraaide, opende ze haar telefoon. Haar ogen schoten heen en weer tussen weg en scherm, haar duim vond Shazam. Iedere keer als ze dit nummer hoorde, voelde ze het in haar buik. Maar ook iedere keer vergat ze op te schrijven hoe het heet. En ze was nu op de snelweg, ze zag zo snel geen mogelijkheid te stoppen.

Le vent nous portera - Noir Désir.

Ze herhaalde de titel twintig keer in haar hoofd, als een ritueel om het in haar...

Uit het leven van Boebie Buiteling

Behalve Metro Jet Milkman, wat een veel normalere naam als Tijmen Moltmaker als anagram heeft, heb ik nooit een wonderlijker naam gekend dan Boebie Buiteling. Boebie en ik konden het goed vinden

Behalve Metro Jet Milkman, wat een veel normalere naam als Tijmen Moltmaker als anagram heeft, heb ik nooit een wonderlijker naam gekend dan Boebie Buiteling.

Boebie en ik konden het goed vinden samen. We zagen elkaar niet veel, maar omdat wij niet wezenlijk veranderden, veranderde onze vriendschap ook niet. Het best waren we op vakantie. Een auto, een tentje en onze racefietsen. We konden samen praten, we konden samen zwijgen, we konden samen lezen. Op de fiets of voor de tent. Een half woord, een halve lettergreep was al genoeg voor zowel praktische zaken als wat we zouden eten...

Uit het leven van Ron Thijshaar

Met zijn jas nog aan stuurt hij haar een berichtje. Ben al thuis. Doe rustig aan, ik begin vast met koken. Kus. Ron hangt zijn jas aan de kapstok en kijkt of ze gereageerd heeft dat het niet hoeft,

Met zijn jas nog aan stuurt hij haar een berichtje.

Ben al thuis. Doe rustig aan, ik begin vast met koken. Kus.

Ron hangt zijn jas aan de kapstok en kijkt of ze gereageerd heeft dat het niet hoeft, dat ze bijna thuis is, dat zij wel kookt. Helaas, hij zal toch zelf aan de slag moeten. In de koelkast vindt hij genoeg voor pasta en saus. Dat hebben ze vorige week ook al twee keer gegeten, maar Ron vindt dat als hij moet koken, er geen hoogstaande verwachtingen hoeven te zijn.

Bij het snijden van de paprika valt hem op hoe scherp de schaduw is. De zon staat recht...

Uit het leven van Manon Broekhove

Ze deed het nachtlampje uit, legde zijn dekbed recht en ging op de rand van het bed zitten. Een hand door zijn haar en een zacht kusje op zijn lippen. Eigenlijk net te hard fluisterde ze: "Ik hou van

Ze deed het nachtlampje uit, legde zijn dekbed recht en ging op de rand van het bed zitten. Een hand door zijn haar en een zacht kusje op zijn lippen. Eigenlijk net te hard fluisterde ze: "Ik hou van je.", in de hoop dat hij halfslapend "Ik ook van jou, mama" zou zeggen.

Aan de Donald Duck op de grond kon ze zien dat hij lezend in slaap was gevallen. Ze pakte het op en wist dat hij morgen veel te vroeg verder zou lezen. Dat kende ze, herkende ze, zo was ze vroeger ook. Ze wist nog zo goed hoe het was om klein te zijn, hij had geen geheimen voor haar. Soms voelde het alsof hij haar...

Uit het leven van Dietrich Waasland

Dietrich had te veel gegeten. Toch stond hij op van de bank en sjokte naar de keuken. Uit de koelkast pakte hij een flesje bier. Vanmiddag had hij er al een gehad, maar het was nu half acht, dus dat

Dietrich had te veel gegeten. Toch stond hij op van de bank en sjokte naar de keuken. Uit de koelkast pakte hij een flesje bier. Vanmiddag had hij er al een gehad, maar het was nu half acht, dus dat kon wel. Uit de voorraadkast pakte hij een zak chips.

Dietrich ging weer zitten. Hij dronk iets te gulzig, liet een boer en propte snel een hand chips in zijn mond. Op tv klaagde een meneer over de klantenservice van een bedrijf. Zap. Zingende mensen. Zap. Kinderprogramma. Zap. Reclame. Een slok bier. Zap. Helse vakanties. Leed van anderen. Dietrich legde de afstandsbediening neer, nam...

Uit het leven van Metro Jet Milkman

Het had twee scheermesjes gekost, maar zijn benen waren er klaar voor. Hij opende nog een keer de weerapp op zijn telefoon. 15 graden, het stond er echt. Metro Jet Milkman opende de deur, reed zijn

Het had twee scheermesjes gekost, maar zijn benen waren er klaar voor. Hij opende nog een keer de weerapp op zijn telefoon. 15 graden, het stond er echt. Metro Jet Milkman opende de deur, reed zijn racefiets naar buiten en rilde. Snel de schaduw voor zijn huis uit, de zon in. Het was inderdaad aangenaam, in de beschutting van de wijk. Dit was de dag waar hij al maanden naar uitkeek. De eerste keer met korte broek en shirt fietsen.

Maar zodra hij de dijk op reed, voelde hij dat hij te optimistisch was geweest. De tegenwind koelde hem af, zijn benen werden rood, zijn handen deden pijn...

Uit het leven van Dirk Kuijtbroeck

"Goedemorgen, Dirk. Wie heb je vandaag meegenomen?" Tanja glimlachte terwijl ze spullen op zijn dienblad aansloeg. Twee ontbijtjes voor één euro, maar ze wist dondersgoed dat hij ze allebei zou

"Goedemorgen, Dirk. Wie heb je vandaag meegenomen?"

Tanja glimlachte terwijl ze spullen op zijn dienblad aansloeg. Twee ontbijtjes voor één euro, maar ze wist dondersgoed dat hij ze allebei zou opeten. Op zijn vaste plekje, vanwaar hij een mooi zicht had naar buiten én de mensen in het restaurant kon zien. Ze wist ook dat hij om negen uur negenenvijftig op zou staan en de winkel in zou lopen.

Ze kenden hem allemaal. Olaf en Monique, die vaak bij de banken stonden. Daar zat hij meestal de eerste anderhalf uur. In het begin nam hij wel eens een tijdschrift mee, maar dat voelde...

Pagina's