Uit het leven van Vernon Hardapple

Zestien was hij nu. Vernon keek in de spiegel. Een bleke huid, hij was iel, telde zijn ribben. Zijn haar net te lang, ongekamd en van een onbestembare doffe kleur. Zijn schouders hingen wat naar

Zestien was hij nu.

Vernon keek in de spiegel. Een bleke huid, hij was iel, telde zijn ribben. Zijn haar net te lang, ongekamd en van een onbestembare doffe kleur. Zijn schouders hingen wat naar voren, zijn ogen konden net onder zijn pony doorkijken. En natuurlijk puistjes in zijn gezicht. Wat hij zag, had alle kenmerken van een puber.

Maar Vernon wist, hij was geen puber. Hij leefde niet het leven van spijbelen, expres onvoldoendes halen. Met vriendjes roken in de pauze, na het stappen te laat thuiskomen en 's ochtends in zijn eigen braaksel wakker worden.

Vernon vond...

Uit het leven van Kenny van Oranje

Iedere ochtend als de slagboom van de parkeergarage achter Kenny dichtvalt, voelt het alsof een cipier zijn cel sluit. Een afgesloten ruimte in een gebouw waar hij toch al niet uit kan. Zijn leven de

Iedere ochtend als de slagboom van de parkeergarage achter Kenny dichtvalt, voelt het alsof een cipier zijn cel sluit. Een afgesloten ruimte in een gebouw waar hij toch al niet uit kan. Zijn leven de gevangenis. De dagelijkse sleur bestaat uit steeds hetzelfde werk, steeds dezelfde gesprekken met zijn vrouw. Steeds dezelfde onderwerpen die in steeds minder woorden en steeds meer kwaad zwijgen besproken worden. En iedere dag op weg naar kantoor en later op weg naar huis de gedachte dat hij nu de kans heeft om te ontsnappen. Korte dromen over weggaan, ergens opnieuw beginnen, zijn leven weer...

Uit het leven van May Mark III

Overdag was hij Tijmen, een introverte jongen die in zijn eigen wereld leefde. 's Nachts was hij May Mark III, een superheld die in zijn eigen wereld heerste.

Overdag was hij Tijmen, een introverte jongen die in zijn eigen wereld leefde.

's Nachts was hij May Mark III, een superheld die in zijn eigen wereld heerste.

Uit het dagboek van Mercedes Chababaque

Lief dagboek, Ik schaam me weer eens kapot. Vandaag moest ik werken. Papa en mama waren weg, maar op het aanrecht stond een bakje met fruit. Er lag een briefje bij. "Werk ze. Wil je als je terugkomt

Lief dagboek,

Ik schaam me weer eens kapot.

Vandaag moest ik werken. Papa en mama waren weg, maar op het aanrecht stond een bakje met fruit. Er lag een briefje bij. "Werk ze. Wil je als je terugkomt vuilniszakken meenemen? Kus, mama"

In de pauze deed ik het bakje open, gooide het servetje erin weg en at het fruit op. Toen ik klaar was met werken, liep ik langs Nadine bij de counter en haalde vuilniszakken. "Doe het bonnetje er maar bij," zei ik nog. "Dan weet ik straks hoeveel ik van mijn moeder krijg."

Het regende, dus snel naar huis. Daar gaf ik mama de rol,...

Uit het dagboek van François Soléngue

De was. Ik haatte het. Vroeger nog niet, toen mama het in de tuin hing. Lakens als grote vlaggen, wapperend in de wind. Om als kind tussendoor te rennen. De geur van wasverzachter die er hing. En de

De was. Ik haatte het. Vroeger nog niet, toen mama het in de tuin hing. Lakens als grote vlaggen, wapperend in de wind. Om als kind tussendoor te rennen. De geur van wasverzachter die er hing. En de spannende haast als de eerste druppels vielen en we met zijn allen zo snel mogelijk de was binnen haalden.

Nee, ik ben het gaan haten toen ik hier kwam wonen. Ik dacht niet veel ruimte nodig te hebben en was gezien de prijzen al blij met mijn eenpersoonsappartement in het centrum. Het was zomer, de ramen open en de wind blies alles droog. Er was nog niks aan de hand. Totdat het winter...

Onze kleine ekster zag een cadeau voor mama

We hebben een ekster in huis. Ze kleurt liever met stiften dan met potloden, want dat glinstert zo mooi op papier. Ze kan uren naar de kerstboom kijken vanwege de glanzende ballen. En toen we laatst

We hebben een ekster in huis. Ze kleurt liever met stiften dan met potloden, want dat glinstert zo mooi op papier. Ze kan uren naar de kerstboom kijken vanwege de glanzende ballen. En toen we laatst op zoek naar galaschoenen een paar weigerden te kopen omdat de glimmers er al bij het kijken afvielen, verzuchtte ze als een ware dramakoningin dat ze dan wel níet naar het gala ging.

Dus uiteraard zag Koosje Jans al van verre de paspop met zilveren jurk die verderop in de straat voor een winkel stond. Na zich drie keer verslikt te hebben in haar eigen enthousiasme kon ze me pas...

What the FAQ IV!?

Met het oog op ons aanstaande vertrek zitten jullie vast boordevol vragen. Dus eindigen we hier net zoals we begonnen, met een What the FAQ!? 

Hebben jullie een beetje bezoek uit Nederland gekregen?

Ja! Zelfs deze week kwamen nicht Prajna en haar man Matthijs op het nippertje nog even bij ons op bezoek. En door het jaar heen kwamen opa Gidi (twee keer), oma Mette, tante Kris, neefje Otto, tante Brechje (tijdens -40 gevoelstemperatuur, Canada-proof forever!) en vriend Paul (die het combineerde met een travelling fellowship in Ottawa) langs. En uiteraard...

Oh oh Montréal!

'Oh Montréal, waarom wachtten wij tien maanden voordat we je écht bezochten? Ons eerste bezoek op 13 november bedroeg circa 16 uur, waarvan we 3 in een donkere concertzaal doorbrachten, 1 uur wandelend door een nachtelijk Le Plateau, 8 uur slapend en 1 uur ontbijtend bij Chez José. De overige 3 uur waren we verbijsterd door de verschrikkelijke Parijse aanslagen die die avond plaats hadden gevonden. We hadden al wel iets van je charme gezien, maar vorig weekend mochten we genieten van alles wat je te bieden hebt. Oh heerlijke stad!'

De Montréalers vergelijken het graag met...

Best treasure party ever!

Ergens in februari, in de auto. We vragen Koosje Jans welke kinderen ze voor haar verjaardag wil uitnodigen en ze noemt haar hele klas op.

"Sorry, lieverd, dat zijn er echt veel te veel. Het lijkt ons een goed idee om er zo veel uit te nodigen als je oud wordt. Hoe oud word je?"

Met een dikke grijns antwoordt ze: "Vijf!"

"Dan doen we dus vijf vrienden. Wie zijn je allerbeste vrienden hier?"

"B. natuurlijk, want zij is mijn allerbeste vriendin! En I. En M. natuurlijk ook. D. ook, hij is geen bully. En O! En dan ook nog A. en A.! Dat zijn mijn allerbeste vrienden...

Bikkelen

We zitten al over de helft van ons verblijf in Canada en nu pas wordt het spannend. Voor we gingen, vonden veel mensen ons dapper. Wij niet, wij vonden het niet eng. Want wat kon er misgaan?

José had er werk, het klimaat was in elk geval de helft van de tijd prima, gezien haar leeftijd zou Koosje Jans het Engels snel oppakken en zolang ik mijn fiets en laptop mee heb, kom ik ook mijn tijd wel door. En we hielden onszelf voor: "Ach, in het slechtste geval is het een jaar bikkelen, maar dan hebben we de stoere verhalen nog."

Nu de terugtickets zijn geboekt, groeit echter de...

Pagina's