Uit het leven van Boebie Buiteling

Behalve Metro Jet Milkman, wat een veel normalere naam als Tijmen Moltmaker als anagram heeft, heb ik nooit een wonderlijker naam gekend dan Boebie Buiteling. Boebie en ik konden het goed vinden

Behalve Metro Jet Milkman, wat een veel normalere naam als Tijmen Moltmaker als anagram heeft, heb ik nooit een wonderlijker naam gekend dan Boebie Buiteling.

Boebie en ik konden het goed vinden samen. We zagen elkaar niet veel, maar omdat wij niet wezenlijk veranderden, veranderde onze vriendschap ook niet. Het best waren we op vakantie. Een auto, een tentje en onze racefietsen. We konden samen praten, we konden samen zwijgen, we konden samen lezen. Op de fiets of voor de tent. Een half woord, een halve lettergreep was al genoeg voor zowel praktische zaken als wat we zouden eten...

Uit het leven van Ron Thijshaar

Met zijn jas nog aan stuurt hij haar een berichtje. Ben al thuis. Doe rustig aan, ik begin vast met koken. Kus. Ron hangt zijn jas aan de kapstok en kijkt of ze gereageerd heeft dat het niet hoeft,

Met zijn jas nog aan stuurt hij haar een berichtje.

Ben al thuis. Doe rustig aan, ik begin vast met koken. Kus.

Ron hangt zijn jas aan de kapstok en kijkt of ze gereageerd heeft dat het niet hoeft, dat ze bijna thuis is, dat zij wel kookt. Helaas, hij zal toch zelf aan de slag moeten. In de koelkast vindt hij genoeg voor pasta en saus. Dat hebben ze vorige week ook al twee keer gegeten, maar Ron vindt dat als hij moet koken, er geen hoogstaande verwachtingen hoeven te zijn.

Bij het snijden van de paprika valt hem op hoe scherp de schaduw is. De zon staat recht...

Uit het leven van Manon Broekhove

Ze deed het nachtlampje uit, legde zijn dekbed recht en ging op de rand van het bed zitten. Een hand door zijn haar en een zacht kusje op zijn lippen. Eigenlijk net te hard fluisterde ze: "Ik hou van

Ze deed het nachtlampje uit, legde zijn dekbed recht en ging op de rand van het bed zitten. Een hand door zijn haar en een zacht kusje op zijn lippen. Eigenlijk net te hard fluisterde ze: "Ik hou van je.", in de hoop dat hij halfslapend "Ik ook van jou, mama" zou zeggen.

Aan de Donald Duck op de grond kon ze zien dat hij lezend in slaap was gevallen. Ze pakte het op en wist dat hij morgen veel te vroeg verder zou lezen. Dat kende ze, herkende ze, zo was ze vroeger ook. Ze wist nog zo goed hoe het was om klein te zijn, hij had geen geheimen voor haar. Soms voelde het alsof hij haar...

Uit het leven van Dietrich Waasland

Dietrich had te veel gegeten. Toch stond hij op van de bank en sjokte naar de keuken. Uit de koelkast pakte hij een flesje bier. Vanmiddag had hij er al een gehad, maar het was nu half acht, dus dat

Dietrich had te veel gegeten. Toch stond hij op van de bank en sjokte naar de keuken. Uit de koelkast pakte hij een flesje bier. Vanmiddag had hij er al een gehad, maar het was nu half acht, dus dat kon wel. Uit de voorraadkast pakte hij een zak chips.

Dietrich ging weer zitten. Hij dronk iets te gulzig, liet een boer en propte snel een hand chips in zijn mond. Op tv klaagde een meneer over de klantenservice van een bedrijf. Zap. Zingende mensen. Zap. Kinderprogramma. Zap. Reclame. Een slok bier. Zap. Helse vakanties. Leed van anderen. Dietrich legde de afstandsbediening neer, nam...

Uit het leven van Metro Jet Milkman

Het had twee scheermesjes gekost, maar zijn benen waren er klaar voor. Hij opende nog een keer de weerapp op zijn telefoon. 15 graden, het stond er echt. Metro Jet Milkman opende de deur, reed zijn

Het had twee scheermesjes gekost, maar zijn benen waren er klaar voor. Hij opende nog een keer de weerapp op zijn telefoon. 15 graden, het stond er echt. Metro Jet Milkman opende de deur, reed zijn racefiets naar buiten en rilde. Snel de schaduw voor zijn huis uit, de zon in. Het was inderdaad aangenaam, in de beschutting van de wijk. Dit was de dag waar hij al maanden naar uitkeek. De eerste keer met korte broek en shirt fietsen.

Maar zodra hij de dijk op reed, voelde hij dat hij te optimistisch was geweest. De tegenwind koelde hem af, zijn benen werden rood, zijn handen deden pijn...

Uit het leven van Dirk Kuijtbroeck

"Goedemorgen, Dirk. Wie heb je vandaag meegenomen?" Tanja glimlachte terwijl ze spullen op zijn dienblad aansloeg. Twee ontbijtjes voor één euro, maar ze wist dondersgoed dat hij ze allebei zou

"Goedemorgen, Dirk. Wie heb je vandaag meegenomen?"

Tanja glimlachte terwijl ze spullen op zijn dienblad aansloeg. Twee ontbijtjes voor één euro, maar ze wist dondersgoed dat hij ze allebei zou opeten. Op zijn vaste plekje, vanwaar hij een mooi zicht had naar buiten én de mensen in het restaurant kon zien. Ze wist ook dat hij om negen uur negenenvijftig op zou staan en de winkel in zou lopen.

Ze kenden hem allemaal. Olaf en Monique, die vaak bij de banken stonden. Daar zat hij meestal de eerste anderhalf uur. In het begin nam hij wel eens een tijdschrift mee, maar dat voelde...

Uit het leven van Vernon Hardapple

Zestien was hij nu. Vernon keek in de spiegel. Een bleke huid, hij was iel, telde zijn ribben. Zijn haar net te lang, ongekamd en van een onbestembare doffe kleur. Zijn schouders hingen wat naar

Zestien was hij nu.

Vernon keek in de spiegel. Een bleke huid, hij was iel, telde zijn ribben. Zijn haar net te lang, ongekamd en van een onbestembare doffe kleur. Zijn schouders hingen wat naar voren, zijn ogen konden net onder zijn pony doorkijken. En natuurlijk puistjes in zijn gezicht. Wat hij zag, had alle kenmerken van een puber.

Maar Vernon wist, hij was geen puber. Hij leefde niet het leven van spijbelen, expres onvoldoendes halen. Met vriendjes roken in de pauze, na het stappen te laat thuiskomen en 's ochtends in zijn eigen braaksel wakker worden.

Vernon vond...

Uit het leven van Kenny van Oranje

Iedere ochtend als de slagboom van de parkeergarage achter Kenny dichtvalt, voelt het alsof een cipier zijn cel sluit. Een afgesloten ruimte in een gebouw waar hij toch al niet uit kan. Zijn leven de

Iedere ochtend als de slagboom van de parkeergarage achter Kenny dichtvalt, voelt het alsof een cipier zijn cel sluit. Een afgesloten ruimte in een gebouw waar hij toch al niet uit kan. Zijn leven de gevangenis. De dagelijkse sleur bestaat uit steeds hetzelfde werk, steeds dezelfde gesprekken met zijn vrouw. Steeds dezelfde onderwerpen die in steeds minder woorden en steeds meer kwaad zwijgen besproken worden. En iedere dag op weg naar kantoor en later op weg naar huis de gedachte dat hij nu de kans heeft om te ontsnappen. Korte dromen over weggaan, ergens opnieuw beginnen, zijn leven weer...

Uit het leven van May Mark III

Overdag was hij Tijmen, een introverte jongen die in zijn eigen wereld leefde. 's Nachts was hij May Mark III, een superheld die in zijn eigen wereld heerste.

Overdag was hij Tijmen, een introverte jongen die in zijn eigen wereld leefde.

's Nachts was hij May Mark III, een superheld die in zijn eigen wereld heerste.

Uit het dagboek van Mercedes Chababaque

Lief dagboek, Ik schaam me weer eens kapot. Vandaag moest ik werken. Papa en mama waren weg, maar op het aanrecht stond een bakje met fruit. Er lag een briefje bij. "Werk ze. Wil je als je terugkomt

Lief dagboek,

Ik schaam me weer eens kapot.

Vandaag moest ik werken. Papa en mama waren weg, maar op het aanrecht stond een bakje met fruit. Er lag een briefje bij. "Werk ze. Wil je als je terugkomt vuilniszakken meenemen? Kus, mama"

In de pauze deed ik het bakje open, gooide het servetje erin weg en at het fruit op. Toen ik klaar was met werken, liep ik langs Nadine bij de counter en haalde vuilniszakken. "Doe het bonnetje er maar bij," zei ik nog. "Dan weet ik straks hoeveel ik van mijn moeder krijg."

Het regende, dus snel naar huis. Daar gaf ik mama de rol,...

Pagina's