Gewoon ongewoon

We werken, leren, fietsen, spreken met anderen af. Eén keer in de week doen we boodschappen en af en toe gaan we naar een feestje. We leven ons leven en dat gaat in Canada niet gek veel anders dan in

We werken, leren, fietsen, spreken met anderen af. Eén keer in de week doen we boodschappen en af en toe gaan we naar een feestje. We leven ons leven en dat gaat in Canada niet gek veel anders dan in Nederland. We spreken via internet mensen in Nederland misschien vaker dan ooit. Zelfs de winter houdt vooralsnog rekening met ons en is niet veel anders dan we gewend zijn.

Maar soms, heel soms is er een vonkje, knettert er iets. Je ziet ineens weer dat de verkeersborden tweetalig zijn. Dat de middenlijn op de weg geel is. We nemen nu al afscheid van de crossscene, omdat we er volgend...

Sinterklaas

Enveloppen en zelfs twee doosjes met het opschrift 'pas openen op 5 december' worden door de post gebracht.

Er wordt dagelijks Sinterklaasjournaal gekeken.

...

Waarin een klein land groot kan zijn

De rit naar Montréal werd overschaduwd door het nieuws uit Parijs. Desondanks hadden we zin in de avond. Deze vrijdag de 13e werd ik 36 en waren José en ik zes jaar getrouwd. Ik kreeg van José een

De rit naar Montréal werd overschaduwd door het nieuws uit Parijs. Desondanks hadden we zin in de avond. Deze vrijdag de 13e werd ik 36 en waren José en ik zes jaar getrouwd. Ik kreeg van José een avondje Slackers cadeau.

The Slackers is een van mijn favoriete bands. De tel ben ik kwijtgeraakt, maar ik moet ze meer dan tien keer live hebben gezien. Ik verwachtte daarom een oud en vertrouwd avondje muziek.

En het was oud en vertrouwd. De zaal leek op het oude Doornroosje, het voorprogramma was een dertien-in-een-dozijn-maar-desondanks-prima-te-pruimen-skabandje, het bier...

Halloween

Aangezien we maar een jaar in Canada zullen zijn moeten we ervoor zorgen dat we allerlei typische Canadese zaken ons zo snel mogelijk eigen maken. We hebben nu nog maar 9 maanden, de tijd vliegt voorbij. En als we even niet opletten gaat er een feestdag voorbij (Labourday) waarbij we niet eens wisten waarom ze het vierden, laat staan dat we een kalkoen in de oven hebben gestopt en verkleed hebben opgegeten of zo... Dat ging ons niet nog een keer gebeuren, integreren en doen zoals de Canadezen is ons motto. 

Gelukkig was daar Halloween, de perfecte integratiefeestdag. Het begon al...

Wet van Tijmen

Ik was een bètapuber. De vakken wiskunde B, biologie, scheikunde en natuurkunde vormden mijn natuurlijke habitat. Dat was geen school, dat was feest. En oh, wat droomde ik ervan om ooit iets te ontdekken en een eigen wet te krijgen. Echt, toen ik vijftien, zestien jaar was, was dat hoe ik mijn toekomst zag. Een briljant geleerde, met eigen onderzoek, wet en uiteindelijk de Nobelprijs.

Ik ben geen bètapuber meer. Ik besloot tijdens mijn eindexamen eens gek te doen en me in te schrijven voor de studie Nederlandse Taal- en Letterkunde. Ik huwde een dokter en belandde uiteindelijk in...

JvT

Op een normale OK-dag komt mijn baas gewoonlijk om 8.30 AM de operatiekamer binnen, sluit zijn iPad aan op het muzieksysteem van de operatiekamer en schalt er tot 4 PM Canadese top 40 door de operatiekamer. Justin Bieber afgewisseld met Ed Sheeran, One Direction en Taylor Swift. Met een beetje geluk komen ook The Weeknd en Macklemore langs.

Afgelopen vrijdag was het niet veel anders, totdat we een lange pauze in het programma hadden. Mijn baas verscheen bij de volgende operatie zonder iPad, die had hij laten liggen op zijn kantoor. Maar omdat hij nooit zonder muziek opereert, vroeg...

De weg kwijt

Een man houdt me staande en vraagt me iets. Ik antwoord dat ik geen Frans spreek en hij stelt zijn vraag nogmaals, nu in het Engels. Hij wil weten waar de Hunt Club Road is.

Ik vertel hem dat hij de Alta Vista moet nemen, uitrijden tot aan Woodroffe, dan bij Bank Street links af, rechtdoor bij Walkley, rechts op Industrial Avenue en dat als hij bij Smyth Road is, hij de derde rechts moet nemen. Dan is hij op de Hunt Club Road.

De man herhaalt het rijtje, ik knik bevestigend en hij vervolgt zijn weg.

Je voelt je echt thuis in een stad als je al wat straatnamen weet en...

Een sprookje op zes wielen

Lang, lang geleden, zo'n tien weken, was er een jongeman die de toekomst enigszins met zorgen aanschouwde. Het veldritseizoen stond voor de deur, maar hoe ging hij thuis verkopen dat hij iedere zondag weg was, om daarna onder de modder en het gras thuis te komen? Hij hoorde zijn vrouw alweer verzuchten dat zij die dag dankzij zijn hobby nooit eens iets voor zichzelf kon doen en hij zag zijn dochtertje elke keer weer schrikken...

Geheimtaal

Waarschijnlijk zijn er meer ouders die dit doen: in aanwezigheid van de kinderen Engels praten zodat die koters geen idee hebben waar het over gaat. Zo ook in ons gezin sinds Koosje Jans heeft leren

Waarschijnlijk zijn er meer ouders die dit doen: in aanwezigheid van de kinderen Engels praten zodat die koters geen idee hebben waar het over gaat. Zo ook in ons gezin sinds Koosje Jans heeft leren praten. De laatste roddels, intieme gesprekken, verrassingen voor de kleine meid: door naar het Engels te schakelen konden we gewoon doorkletsen en hoefden we ons niet af te zonderen of te wachten tot we even met zijn tweeën waren.

Totdat ik van de week aan José vroeg of we ook een dessert (op zijn Engels) zouden eten.

"Yes," riep de kabouter. "I want a dessert!"

...

Tesla de Fitster

We hebben niet zoveel met auto's. Oké, het moet geen Fiat Multipla zijn, maar als we er drie fietsen in kwijt kunnen en hij rijdt, zijn wij allang tevreden. Alleen zouden we graag ooit een kampeerbusje hebben en José heeft een zwak voor een Tesla. Tot zover onze wensen op autogebied.

We besloten wel dat we hem een eigen naam moesten geven, omdat hij anders geen identiteit had

De eerste twee maanden konden we het hier prima zonder auto af. We kochten een kidtrailer voor Koosje Jans en de boodschappen en huurden een auto als we op bezoek moesten naar...

Pagina's