Op fietse...

Het kostte me nachten slaap. Want welke fietsen zou ik mee naar Ottawa nemen? Er konden slechts drie fietsen mee en er hingen er toch echt zes in de schuur. José wilde haar fiets graag mee en dus had ik nog slechts ruimte voor twee fietsen. En ik kies liever tussen mijn kinderen dan tussen mijn fietsen.

Via Marc had ik al een en ander over de wielrenscene gehoord. Elke week een tijdrit en in de herfst een korte, maar heel toffe veldritserie. Maar wat dan te doen met de wegtrainingen? Die konden ook wel op de crossfiets...

Flevoverdriet en waddenweemoed

Dit weekend werd het pijnlijk duidelijk dat we de Nederlandse festivals missen. De halve Twitter-tijdlijn was gevuld met #ll15, waardoor we zowel meegenoten (dank @justinevdberg voor de eet-tags!) als groen van jaloezie een deken over ons hoofd trokken toen bleek dat we de livestream niet konden volgen (ja, we weten dat er VPN-dingen bestaan die dat omzeilen). Gelukkig bleken we 's avonds 18 minuten van het concert van Paolo Nutini te kunnen kijken en ondertussen konden we...

What the FAQ II!?

Voelen jullie je al thuis?
Jazeker. Ottawa is net als Nijmegen een dorpse stad. Relaxte mensen, nergens over de hoofden lopen. En iemand in de buurt verbouwt aan de geur te merken herbs de Hollande.

Hoe verloopt de integratie met de Canadezen?
Tijmen is diep in de wielrenwereld gedoken; wekelijks drie trainingen c.q. wedstrijdjes, een vaste fietsenwinkel en bijbehorende groeten op tochtjes. Tenminste, hij hoopt dat ze hem groeten en dat ze niet zwaaien dat ie aan de kant moet. Afgelopen week zijn we uit eten geweest met Marc en...

De avonturen van tee ij em ee en

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open. "How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan."I'm fine. You?""Do you live here?" De man

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open.

"How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan.
"I'm fine. You?"
"Do you live here?" De man is duidelijk niet uit op een gesprekje over het weer.
"Yes, at 123. Just brought my daughter to summer camp."
"Hm." De man neemt me nog eens goed op. "You're not de guy I'm looking for. You just look like him."

En de politieman geeft gas.

 

Blijkbaar heb ik hier in Ottawa een criminele dubbelganger rondlopen...

Tijdverschil

Refresh op Facebook. Nieuwe melding, iemand vindt iets leuk.

Naar Twitter. Jawel, een nieuwe post! Slapen in Nederland blijkt lastig.

Terug naar Facebook. De tijdlijn is up-to-date.

Weer naar Twitter. Al 28 minuten geen nieuwe tweet.

Facebook. Ik krijg iets te zien wat iemand 14 uur geleden heeft geplaatst.

Twitter. Geautomatiseerde tweet. Wie zou die om vier uur 's nachts in Nederland lezen?

 

De eerste avonden in Canada voelden eenzaam. Waar ik in Nederland de hele avond met Facebook en Twitter kon doorbrengen (nu ja, met de mensen op...

Skydiven

Net voor ons vertrek op Schiphol stopt mijn tante een Psychologie Magazine in mijn tas om te lezen in het vliegtuig. Uiteindelijk kom ik er pas een paar dagen na aankomst in Ottawa aan toe het magazine te lezen en ik doe een testje 'Hoeveel risico kun je aan?'. Zie je die twee kruisjes bij '7 - zeer waarschijnlijk'? Het ene kruisje staat bij 'Kiezen voor een echt leuke baan in plaats van eentje met status', de andere bij 'Een parachutesprong...

Waar wonen we?

We wonen hier níet in een klassieke Noord-Amerikaans sub-urb met brede straten, vrijstaande huizen en, helaas voor Tijmen, hebben we ook nog geen Desperate Housewives ontdekt. De vrijstaande huizen zijn er wel, maar wij hebben gewoon een rijtjeshuis. Keurig gemaaide gazonnetjes kom je her en der wel tegen, vooral bij de community garden (de wijkmoestuin), maar ook rommelige ongemaaide tuinen met kniehoog onkruid. Waarom we dan in deze wijk zijn gaan wonen en niet in het Nijmegen-Oost van Ottawa, The Glebe? Omdat je op Google Maps en Streetview de hoogte van het gras natuurlijk niet kan...

God en het watje

"Ik denk dat God bestaat." Koosje Jans voert graag een goed gesprek tijdens de lunch.

"Ja?," vraagt José. "En hoe ziet God eruit dan?"

"God is een jongen. En God is een meisje. Want er is een god voor alle jongens en een god voor alle meisjes."

"En kunnen die goden dan iedereen horen?" We zijn wel nieuwsgierig geworden. Koosje Jans heeft er blijkbaar over nagedacht.

"Ja, want ze hebben voor iedereen een oor. De meisjesgod voor de meisjes en de jongensgod voor een jongen."

"En als je niet in God gelooft, zoals papa? Heeft God dan geen oor voor hem?"

...

Een tatoeage in ruil voor een geboortekaartje

Gewonnen!

"Hallo, met Volkskrant Magazine. Je hebt gewonnen!"
Ik doe blij een dansje door de kamer en vraag dan wat ik heb gewonnen. In korte tijd had ik aan meerdere prijsvragen meegedaan en ik had ze niet allemaal op een rijtje.
"Een tatoeage van Thomas Brouwer. Je krijgt de prijs tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven."
En ik wist het weer. Volkskrant Magazine gaf voorafgaand aan de Dutch Design Week vier weken lang een designprijs weg. De stijl van Thomas vond ik erg tof, dus blij...

Pagina's