Het masterplan

Ik lijk weliswaar geen carrièrejager en weinig ambitieus als het op werk aankomt, maar dat is slechts onderdeel van mijn masterplan. Iedereen die mij een beetje kent, weet dat mijn ideale leven vooral uit fietsen, lezen en schrijven bestaat. En daar werk ik hard aan.

Een van de essentiële onderdelen van het masterplan is dat het hele gezin fietst. En het liefst ook wedstrijden, zodat ik op wedstrijddagen geen oppas voor Koosje Jans hoef te regelen en toch een mechanicien bij me heb.
En eindelijk, na jaren van zeuren, stiekeme en minder stiekeme hints heeft José een licentie...

Bijna normaal

Het ging heel goed hier in Ottawa. Het ging allemaal heel natuurlijk, we voelden ons al snel thuis. Alles hosanna en gejubel en et cetera. José had haar draai in het ziekenhuis wel gevonden, Koosje Jans ging met plezier naar school en dankzij de uitzonderlijk goede zomer trapte ik vele kilometers weg. We misten Nederland eigenlijk helemaal niet en hadden ondanks werk en school nog een beetje een vakantiegevoel. Al weken.

Tot vorige week donderdag.

Het was weer een warme nacht geweest, maar het gewoel voelde anders. Ik werd met hoofdpijn wakker en had gedurende de nacht een...

We all live in a yellow school bus

De voorbereiding voor 11 september 2015 begon op 25 mei toen Aleks, onze verhuurster, mij het volgende mailde: "The neighbour said that his kids (and all the kids on the street) go to a public school called Manor Park. A school bus picks up the kids around 8 AM each morning at the corner or Arcola and Lola. The school is a bit further but it is better than the one nearby (I think more high income families go to Manor Park and that's what makes it better)... Also, it is partially french so the kids learn both french and english."

Gewapend...

Pics or it didn't happen

Na een gesprekje tussen twee operaties door werd José door een collega uitgenodigd om op zijn cottage langs te komen. Het lag best wel pittoresk bij een meertje, zei hij. Zouden Koosje Jans en ik ook wel leuk vinden, dacht hij.

Maar omdat ik nu op een trainingskamp van een jaar ben, moest ik wel fietsen. Omdat mij door andere fietsers bezworen werd dat het na Perth (zo'n negentig kilometer van ons huis) fietsen niet meer te doen was, pikte José mij daar op. Was de weg ernaartoe een hel (grijze hemel, 90 kilometer wind tegen, één lange, saaie weg), het dorpje zelf was hartstikke leuk...

Helm. Altijd belangrijk.

Ik zag Rinke op het longboard van Jip, vond een step in de kelder en dacht: "Tijd voor een nieuwe hobby!"

Het gaat best aardig, al zeg ik het zelf.

Fotograaf: Koosje Jans

Voor

...

What the FAQIII!?

What the FAQ!? - special edition deluxe! Want de vragen zijn van jou, jou en jou! Zo eerlijk mogelijk door ons beantwoord. Of niet.

Lukt het de Canadezen om Koosje Jans' naam uit te spreken? (Suzan)
Jawel. Nu ja, ze spreken een naam uit. En meestal is er wel één klank te herleiden naar Koosje Jans. Net zoals Timon, Tjiemen of Teedjeimen best op Tijmen lijkt.
De dame reageert in elk geval al op Koesie Djens, Koossie en Hey big princess (want ze is natuurlijk niet little), maar Kay-Djee wil ze absoluut niet genoemd worden.

Naar wat...

Op fietse...

Het kostte me nachten slaap. Want welke fietsen zou ik mee naar Ottawa nemen? Er konden slechts drie fietsen mee en er hingen er toch echt zes in de schuur. José wilde haar fiets graag mee en dus had ik nog slechts ruimte voor twee fietsen. En ik kies liever tussen mijn kinderen dan tussen mijn fietsen.

Via Marc had ik al een en ander over de wielrenscene gehoord. Elke week een tijdrit en in de herfst een korte, maar heel toffe veldritserie. Maar wat dan te doen met de wegtrainingen? Die konden ook wel op de crossfiets...

Flevoverdriet en waddenweemoed

Dit weekend werd het pijnlijk duidelijk dat we de Nederlandse festivals missen. De halve Twitter-tijdlijn was gevuld met #ll15, waardoor we zowel meegenoten (dank @justinevdberg voor de eet-tags!) als groen van jaloezie een deken over ons hoofd trokken toen bleek dat we de livestream niet konden volgen (ja, we weten dat er VPN-dingen bestaan die dat omzeilen). Gelukkig bleken we 's avonds 18 minuten van het concert van Paolo Nutini te kunnen kijken en ondertussen konden we...

What the FAQ II!?

Voelen jullie je al thuis?
Jazeker. Ottawa is net als Nijmegen een dorpse stad. Relaxte mensen, nergens over de hoofden lopen. En iemand in de buurt verbouwt aan de geur te merken herbs de Hollande.

Hoe verloopt de integratie met de Canadezen?
Tijmen is diep in de wielrenwereld gedoken; wekelijks drie trainingen c.q. wedstrijdjes, een vaste fietsenwinkel en bijbehorende groeten op tochtjes. Tenminste, hij hoopt dat ze hem groeten en dat ze niet zwaaien dat ie aan de kant moet. Afgelopen week zijn we uit eten geweest met Marc en...

Pagina's