De avonturen van tee ij em ee en

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open. "How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan."I'm fine. You?""Do you live here?" De man

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open.

"How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan.
"I'm fine. You?"
"Do you live here?" De man is duidelijk niet uit op een gesprekje over het weer.
"Yes, at 123. Just brought my daughter to summer camp."
"Hm." De man neemt me nog eens goed op. "You're not de guy I'm looking for. You just look like him."

En de politieman geeft gas.

 

Blijkbaar heb ik hier in Ottawa een criminele dubbelganger rondlopen...

Tijdverschil

Refresh op Facebook. Nieuwe melding, iemand vindt iets leuk.

Naar Twitter. Jawel, een nieuwe post! Slapen in Nederland blijkt lastig.

Terug naar Facebook. De tijdlijn is up-to-date.

Weer naar Twitter. Al 28 minuten geen nieuwe tweet.

Facebook. Ik krijg iets te zien wat iemand 14 uur geleden heeft geplaatst.

Twitter. Geautomatiseerde tweet. Wie zou die om vier uur 's nachts in Nederland lezen?

 

De eerste avonden in Canada voelden eenzaam. Waar ik in Nederland de hele avond met Facebook en Twitter kon doorbrengen (nu ja, met de mensen op...

Skydiven

Net voor ons vertrek op Schiphol stopt mijn tante een Psychologie Magazine in mijn tas om te lezen in het vliegtuig. Uiteindelijk kom ik er pas een paar dagen na aankomst in Ottawa aan toe het magazine te lezen en ik doe een testje 'Hoeveel risico kun je aan?'. Zie je die twee kruisjes bij '7 - zeer waarschijnlijk'? Het ene kruisje staat bij 'Kiezen voor een echt leuke baan in plaats van eentje met status', de andere bij 'Een parachutesprong...

Waar wonen we?

We wonen hier níet in een klassieke Noord-Amerikaans sub-urb met brede straten, vrijstaande huizen en, helaas voor Tijmen, hebben we ook nog geen Desperate Housewives ontdekt. De vrijstaande huizen zijn er wel, maar wij hebben gewoon een rijtjeshuis. Keurig gemaaide gazonnetjes kom je her en der wel tegen, vooral bij de community garden (de wijkmoestuin), maar ook rommelige ongemaaide tuinen met kniehoog onkruid. Waarom we dan in deze wijk zijn gaan wonen en niet in het Nijmegen-Oost van Ottawa, The Glebe? Omdat je op Google Maps en Streetview de hoogte van het gras natuurlijk niet kan...

God en het watje

"Ik denk dat God bestaat." Koosje Jans voert graag een goed gesprek tijdens de lunch.

"Ja?," vraagt José. "En hoe ziet God eruit dan?"

"God is een jongen. En God is een meisje. Want er is een god voor alle jongens en een god voor alle meisjes."

"En kunnen die goden dan iedereen horen?" We zijn wel nieuwsgierig geworden. Koosje Jans heeft er blijkbaar over nagedacht.

"Ja, want ze hebben voor iedereen een oor. De meisjesgod voor de meisjes en de jongensgod voor een jongen."

"En als je niet in God gelooft, zoals papa? Heeft God dan geen oor voor hem?"

...

Een tatoeage in ruil voor een geboortekaartje

Gewonnen!

"Hallo, met Volkskrant Magazine. Je hebt gewonnen!"
Ik doe blij een dansje door de kamer en vraag dan wat ik heb gewonnen. In korte tijd had ik aan meerdere prijsvragen meegedaan en ik had ze niet allemaal op een rijtje.
"Een tatoeage van Thomas Brouwer. Je krijgt de prijs tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven."
En ik wist het weer. Volkskrant Magazine gaf voorafgaand aan de Dutch Design Week vier weken lang een designprijs weg. De stijl van Thomas vond ik erg tof, dus blij...

Zware kost

Na de eerste zelf-gekookte maaltijd in Ottawa heb ik het met Koosje Jans over van alles en nog wat. Tijmen rijdt ondertussen zijn eerste tijdrit, 48hr na aankomst in Ottawa.

We hebben het over familieleden die overleden zijn aan kanker. En vervolgens over het moment dat mijn vader kanker kreeg (en daar gelukkig wel volledig van genas). Ik vertel dat 'opa Gidi' voor de behandeling een aantal weken in Amsterdam in het ziekenhuis moest liggen.

KJ: 'Was opa Gidi toen nog een kindje?'
Ik: 'Nee, opa Gidi was geen kind meer. Ik wel, ik was toen 12 jaar. (...) Ik bleef dan...

What the FAQ!?

Zijn jullie aangekomen?
Nee, daar zijn de boodschappen te prijzig voor. En kiezen is echt lastiger als het assortiment veel te uitgebreid is. Cultuurschok. Echt.

Hoe ging de reis?
Van Amsterdam via Reykjavik naar Toronto. De dag erna met de auto het laatste stukje naar Ottawa. Twee snelwegen en je bent er. Wel 500 kilometer, maar die zijn hier korter of zo.

Is José al aan het werk?
Nee. De luiwammes. Pas op 1 augustus hoeft ze te beginnen.

Wat gaat Tijmen het hele jaar doen?
Niks....

Afscheidsfeestje

Wanneer begint het vertrekken?

Op het moment dat er een gedachte ontstaat over 'een jaar werken in het buitenland' (2012)?
Je het contract krijgt voor het Arthroplasty fellowship in Ottawa (2013)?
Je een Canadese artsregistratie aanvraagt (2014)?
De bevestiging van het werkvisum krijgt (maart 2015)?
Bij het afscheidsfeestje (afgelopen zaterdag)?
Op Schiphol (maandag 20 juli)?

We zijn met zijn drietjes druk bezig met vertrekken, maar beseffen aan de andere kant nauwelijks dat we over een week in het vliegtuig zitten.

Vorige week zaterdag...

Zin uit het archief

Die zomer had de schijnde schaduw van de winter te zijn

Die zomer had de schijn
de schaduw van de winter te zijn

Pagina's