Pics or it didn't happen

Na een gesprekje tussen twee operaties door werd José door een collega uitgenodigd om op zijn cottage langs te komen. Het lag best wel pittoresk bij een meertje, zei hij. Zouden Koosje Jans en ik ook wel leuk vinden, dacht hij.

Maar omdat ik nu op een trainingskamp van een jaar ben, moest ik wel fietsen. Omdat mij door andere fietsers bezworen werd dat het na Perth (zo'n negentig kilometer van ons huis) fietsen niet meer te doen was, pikte José mij daar op. Was de weg ernaartoe een hel (grijze hemel, 90 kilometer wind tegen, één lange, saaie weg), het dorpje zelf was hartstikke leuk...

Helm. Altijd belangrijk.

Ik zag Rinke op het longboard van Jip, vond een step in de kelder en dacht: "Tijd voor een nieuwe hobby!"

Het gaat best aardig, al zeg ik het zelf.

Fotograaf: Koosje Jans

Voor

...

What the FAQIII!?

What the FAQ!? - special edition deluxe! Want de vragen zijn van jou, jou en jou! Zo eerlijk mogelijk door ons beantwoord. Of niet.

Lukt het de Canadezen om Koosje Jans' naam uit te spreken? (Suzan)
Jawel. Nu ja, ze spreken een naam uit. En meestal is er wel één klank te herleiden naar Koosje Jans. Net zoals Timon, Tjiemen of Teedjeimen best op Tijmen lijkt.
De dame reageert in elk geval al op Koesie Djens, Koossie en Hey big princess (want ze is natuurlijk niet little), maar Kay-Djee wil ze absoluut niet genoemd worden.

Naar wat...

Op fietse...

Het kostte me nachten slaap. Want welke fietsen zou ik mee naar Ottawa nemen? Er konden slechts drie fietsen mee en er hingen er toch echt zes in de schuur. José wilde haar fiets graag mee en dus had ik nog slechts ruimte voor twee fietsen. En ik kies liever tussen mijn kinderen dan tussen mijn fietsen.

Via Marc had ik al een en ander over de wielrenscene gehoord. Elke week een tijdrit en in de herfst een korte, maar heel toffe veldritserie. Maar wat dan te doen met de wegtrainingen? Die konden ook wel op de crossfiets...

Flevoverdriet en waddenweemoed

Dit weekend werd het pijnlijk duidelijk dat we de Nederlandse festivals missen. De halve Twitter-tijdlijn was gevuld met #ll15, waardoor we zowel meegenoten (dank @justinevdberg voor de eet-tags!) als groen van jaloezie een deken over ons hoofd trokken toen bleek dat we de livestream niet konden volgen (ja, we weten dat er VPN-dingen bestaan die dat omzeilen). Gelukkig bleken we 's avonds 18 minuten van het concert van Paolo Nutini te kunnen kijken en ondertussen konden we...

What the FAQ II!?

Voelen jullie je al thuis?
Jazeker. Ottawa is net als Nijmegen een dorpse stad. Relaxte mensen, nergens over de hoofden lopen. En iemand in de buurt verbouwt aan de geur te merken herbs de Hollande.

Hoe verloopt de integratie met de Canadezen?
Tijmen is diep in de wielrenwereld gedoken; wekelijks drie trainingen c.q. wedstrijdjes, een vaste fietsenwinkel en bijbehorende groeten op tochtjes. Tenminste, hij hoopt dat ze hem groeten en dat ze niet zwaaien dat ie aan de kant moet. Afgelopen week zijn we uit eten geweest met Marc en...

De avonturen van tee ij em ee en

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open. "How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan."I'm fine. You?""Do you live here?" De man

Er komt een auto naast me rijden. Het raampje glijdt langzaam open.

"How are you doing, sir?" Over de passagiersstoel heen kijkt een man me indringend aan.
"I'm fine. You?"
"Do you live here?" De man is duidelijk niet uit op een gesprekje over het weer.
"Yes, at 123. Just brought my daughter to summer camp."
"Hm." De man neemt me nog eens goed op. "You're not de guy I'm looking for. You just look like him."

En de politieman geeft gas.

 

Blijkbaar heb ik hier in Ottawa een criminele dubbelganger rondlopen...

Tijdverschil

Refresh op Facebook. Nieuwe melding, iemand vindt iets leuk.

Naar Twitter. Jawel, een nieuwe post! Slapen in Nederland blijkt lastig.

Terug naar Facebook. De tijdlijn is up-to-date.

Weer naar Twitter. Al 28 minuten geen nieuwe tweet.

Facebook. Ik krijg iets te zien wat iemand 14 uur geleden heeft geplaatst.

Twitter. Geautomatiseerde tweet. Wie zou die om vier uur 's nachts in Nederland lezen?

 

De eerste avonden in Canada voelden eenzaam. Waar ik in Nederland de hele avond met Facebook en Twitter kon doorbrengen (nu ja, met de mensen op...

Skydiven

Net voor ons vertrek op Schiphol stopt mijn tante een Psychologie Magazine in mijn tas om te lezen in het vliegtuig. Uiteindelijk kom ik er pas een paar dagen na aankomst in Ottawa aan toe het magazine te lezen en ik doe een testje 'Hoeveel risico kun je aan?'. Zie je die twee kruisjes bij '7 - zeer waarschijnlijk'? Het ene kruisje staat bij 'Kiezen voor een echt leuke baan in plaats van eentje met status', de andere bij 'Een parachutesprong...

Pagina's